Refleksje o nauce języka od pastora, który został lingwistą
Podkreślanie znaczenia nauki języka dla pracy misyjnej i pewnych form posługi pastoralnej nie jest żadną sensacją. Jednak ile czasu poświęciłeś na refleksję nad pastoralnym znaczeniem nauki języka? Boże pomieszanie języków, które rozproszyło bałwochwalstwo z jedenastego rozdziału 1 Księgi Mojżeszowej, wciąż stanowi wyzwanie dla pastorów, zwłaszcza gdy rozważamy (a) służbę pastorską wielokulturowym i wielojęzycznym zgromadzeniom oraz […]
Czy misjonarze powinni pozostać członkami swoich kościołów wysyłających
Wyobraź sobie taką sytuację: para przechodzi przedmałżeńskie przygotowanie z pastorem, który podkreśla ważność „opuszczenia i złączenia się” oraz stania się jednym ciałem. A jednak po ślubie i podróży poślubnej młodzi zaczynają odczuwać presję ze strony obu kochających rodzin. Jedna strona chce, by każde święta spędzali z nimi. Druga udziela porad, jak zarządzać finansami i podejmować […]
Jak lokalny kościół zachowuje ewangelię
Jak kościół pozostaje wierny ewangelii? Co sprawia, że zbór rozkwita przez pokolenia, zamiast dryfować ku kompromisowi? W epoce wstrząsów kulturowych i wyzwań duszpasterskich przetrwanie kościoła głoszącego ewangelię nigdy nie jest gwarantowane. Kościoły się dzielą, pastorzy przychodzą i odchodzą, a zbory się męczą. A jednak przez blisko 150 lat Bóg zachował świadectwo Capitol Hill Baptist Church […]
Dary duchowe są do służby, nie dla osobistego spełnienia
Uwielbiałem oglądać Chicago Bulls w latach 90., bo Michael Jordan był najlepszym koszykarzem na świecie. Nawet gdy Jordan odszedł z koszykówki, by grać zawodowo w baseball, Bulls wciąż byli jedną z najlepszych drużyn w NBA. Dlaczego? Z powodu supergwiazdy Scottiego Pippena. Pippen był świetnym obrońcą i mógł grać na każdej pozycji. Jedna z jego decyzji […]
Wspólna radość w Bogu na wieki: Wizja uszczęśliwiająca i przyjaźń
Jaka jest nasza nadzieja w niebie? Przez wieki donośna odpowiedź chrześcijaństwa brzmiała: wizja uszczęśliwiająca: ujrzymy oblicze Boga. Chrześcijanie na przestrzeni wieków powtarzali za Pawłem: „Teraz bowiem widzimy jakby przez zwierciadło i niby w zagadce, ale wówczas twarzą w twarz. Teraz poznanie moje jest cząstkowe, ale wówczas poznam tak, jak jestem poznany” (1Kor 13:12). Ta błogosławiona […]
Czy pastorzy naprawdę mają traktować członków kościoła jak swoje dzieci?
Apostolskie posługiwanie Pawła naznaczone było wytrwałą miłością do Kościoła, miłością podobną do tej, jaką rodzic czuje do swoich dzieci. W 2 Liście do Koryntian 12:14–15 widzimy oddanie: Oto po raz trzeci przygotowuję się do podróży do was i nie będę wam ciężarem; nie szukam bowiem tego, co wasze, ale was samych; bo nie dzieci powinny […]
Co Bóg myśli o uwielbieniu twojego kościoła?
W jednym z odcinków serialu „The Office” jedna z postaci (Phyllis) zdradza dwóm innym (Jimowi i Pam), jaki prezent ślubny zamierza im wręczyć: „romantyczną skrzynkę pocztową w kształcie budki dla ptaków”. Jeśli widziałeś ten odcinek, pewnie się zaśmiałeś. To śmieszne, bo to okropny pomysł. Jim i Pam mieli listę prezentów ślubnych i w ten sposób […]
Uległość to nie milczenie: starsi zdobywają zaufanie zboru w czasie, a nie poprzez kapitulację
Relacja między mężem a żoną przypomina taniec. Gdy on uczy się prowadzić z pewnością i gracją, a ona uczy się poddawać z mądrością i finezją, odsłania się coś pięknego. W kościele kongregacyjnym relacja między starszymi a zgromadzeniem również jest jak taniec. Starsi uczą się prowadzić z pokorą i wiernością, a zgromadzenie uczy się poddawać z […]
Zapomniani ewangeliści: mobilizowanie zwykłych członków do codziennej ewangelizacji
W wielu wiernych kościołach dzieje się dziś coś niepokojącego. Z ambony rozbrzmiewa ewangelia. Wznoszone są modlitwy. W budżecie planuje się i zatwierdza wyjazdy misyjne. A jednak tydzień po tygodniu wielu członków kościoła nie ewangelizuje zgubionych. Zazwyczaj nie dlatego, że nie wierzą w ewangelizację. Założyłbym się, że większość członków szczerze pragnie, by ich przyjaciele i sąsiedzi […]
Jak troszczyć się o rodzinę w kościele po otrzymaniu diagnozy o niepełnosprawności
„James, zrób swoje najlepsze najgorsze!” — powiedział mój mąż Lee do naszego trzyletniego syna 16 listopada 2010 r., gdy jechaliśmy do szkoły podstawowej na ewaluację. Modliliśmy się, by James po prostu był sobą. Chcieliśmy, by jego mocne i słabe strony były dla zespołu oceniającego wyraźne. Przyjęto nas w sekretariacie i zaprowadzono do sali, gdzie czekały […]