Zapomniani ewangeliści: mobilizowanie zwykłych członków do codziennej ewangelizacji

W wielu wiernych kościołach dzieje się dziś coś niepokojącego. Z ambony rozbrzmiewa ewangelia. Wznoszone są modlitwy. W budżecie planuje się i zatwierdza wyjazdy misyjne. A jednak tydzień po tygodniu wielu członków kościoła nie ewangelizuje zgubionych.

Zazwyczaj nie dlatego, że nie wierzą w ewangelizację. Założyłbym się, że większość członków szczerze pragnie, by ich przyjaciele i sąsiedzi poznali Chrystusa. Jednak gdy przychodzi do zabrania głosu, zamierają.

Co ich powstrzymuje? Oto kilka częstych przeszkód:

• Lęk przed odrzuceniem lub niezręcznością. Wielu obawia się, że poruszenie tematu Jezusa nadszarpnie ich relacje.

• Niepewność, co powiedzieć. Wielu czuje się nieprzygotowanych, by jasno wyjaśnić ewangelię, zwłaszcza gdy rozmówca zadaje trudne pytania.

• Brak pilności lub intencjonalności. Gdy życie nabiera tempa, ewangelizacja schodzi na dalszy plan.

• Przeładowanie aktywnościami kościelnymi. Paradoksalnie, w kościołach bywa tyle dobrych rzeczy, takie jak studia biblijne, wydarzenia, spotkania, że brakuje przestrzeni na znaczące relacje z niewierzącymi.

To realne wyzwania. Jednak nie są one nie do pokonania. Kościół lokalny jest wręcz unikalnie zaprojektowany przez Boga, by pomagać wierzącym wzrastać w odwadze, jasności mowy i zaangażowaniu w dzieleniu się ewangelią. Pastorzy odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu kultury codziennej ewangelizacji.

Oto cztery sposoby, w jakie pastorzy mogą wyposażać kościoły do wiernego i owocnego głoszenia Chrystusa.

1. Ucz jasno i regularnie

Jeśli chcemy, by nasi członkowie głosili ewangelię, musimy pomóc im ją dogłębnie poznać i pokochać. Zaczyna się to od zrozumiałego i regularnego nauczania. Zatem:

• Głoś ewangelię często. Każde kazanie powinno w jakiś sposób pomagać wierzącym uwewnętrzniać dobrą nowinę o śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Nie zakładaj, że członkowie znają ewangelię wystarczająco dobrze. Większość wciąż uczy się żyć w jej świetle i o niej mówić.

• Ucz teologii ewangelizacji. Czym jest ewangelizacja? Dlaczego jest ważna? Kto jest za nią odpowiedzialny? Mocny biblijny fundament budzi przekonanie. Pokaż ludziom, że ewangelizacja nie jest niszowym powołaniem dla nielicznych obdarowanych, lecz zwyczajną częścią wiernego uczniostwa (Mt 28:18–20; 2Kor 5:20).

Kluczem jest powtarzalność. Kościół, który często mówi o ewangelizacji (w sposób biblijny, radosny i jasny), zacznie dostrzegać, jak jego członkowie odważniej wychodzą z inicjatywą.

2. Daj osobisty przykład

Ludzie uczą się bardziej przez obserwację niż przez słuchanie. Jeśli pastorzy chcą, by członkowie ich zboru ewangelizowali, muszą dawać im przykład.

• Dziel się swoimi doświadczeniami, zarówno sukcesami, jak i porażkami. Opowiadaj o rozmowach z fryzjerem, baristą czy sąsiadem, ale nie po to, by się chełpić, ale by odczarować ewangelizację. Pokaż, jak wygląda wierność, nawet gdy jest niezręczna lub nie przynosi natychmiastowych owoców.

• Włączaj członków zboru w swoje kontakty z niewierzącymi. Kiedy jesz posiłek z niewierzącym przyjacielem, rozważ zabranie ze sobą kogoś z kościoła. W miejscach publicznych często pytaj kelnerów, w jakiej intencji możesz się za nich pomodlić. Zapraszaj ludzi, aby obserwowali, uczyli się i angażowali u twojego boku.

Dawanie przykładu zachęca. Pomaga członkom uświadomić sobie, że ewangelizacja nie jest zadaniem tylko dla pastorów. Zaczynają myśleć: „Ja też mógłbym to robić”.

3. Szkol praktycznie

Ewangelizacja nie wymaga seminarium, ale solidnego przygotowania. Wielu chrześcijan chętniej dzieliłoby się swoją wiarą, gdyby miało do dyspozycji kilka prostych narzędzi na początek.

• Naucz prostych narzędzi. Kilkuminutowe świadectwo, podstawowy zarys ewangelii czy kilka pytań otwierających rozmowę może wiele zmienić.

• Prowadź krótkie warsztaty lub zajęcia. Rozważ zorganizowanie zajęć w ramach szkółki niedzielnej poświęconych ewangelizacji albo coroczny wieczór szkoleniowy. Wykorzystaj zasoby takie jak Christianity Explored czy Two Ways to Live, aby budować jasność i pewność siebie1.

• Ucz dobrego słuchania. Naucz, jak zadawać pytania, słuchać z miłością i odpowiadać z łaską i prawdą. Ewangelizacja to nie tylko mówienie, ale także rozumienie osoby, z którą rozmawiasz.

Celem nie jest tworzenie ekspertów, lecz wyposażanie zwykłych świętych do zwyczajnej wierności.

4. Świętuj wierność, nie tylko owoce

Jednym z subtelnych sposobów podkopywania ewangelizacji jest skupianie się wyłącznie na dobrych wynikach. Opowiadamy historie nawróceń (chwała Bogu!), ale rzadko wspominamy o dziesiątkach rozmów, które nie przyniosły dalszych efektów (przynajmniej na razie).

• Dziel się świadectwami wierności. Zachęcaj członków wspólnoty, by opowiadali o rozmowach, które przeprowadzili, nawet jeśli rozmówca nie był otwarty. Takie historie dodają innym odwagi do działania.

• Podkreślaj rolę Boga w zbawieniu. Często przypominaj, że my sadzimy i podlewamy, ale Bóg daje wzrost (1Kor 3:6–7). To uwalnia od presji i chroni przed pychą.

• Buduj kulturę posłuszeństwa. Gdy ewangelizacja staje się naturalną częścią chrześcijańskiej wierności (niezależnie od rezultatu) ludzie zyskują odwagę i stają się bardziej konsekwentni.

Ewangelizacja jest dla całego kościoła

Ewangelizacja nie powinna być rzadkim wydarzeniem ani zadaniem jedynie dla profesjonalistów. To istotny znak zdrowego kościoła, który jest kultywowany z ambony, w sali lekcyjnej, przy kawie oraz w małej, zwyczajnej wierności pastorów i członków.

Gdy pastorzy nauczają jasno, osobiście dają przykład, praktycznie szkolą i cieszą się z wierności, pomagają stworzyć kościół, w którym ewangelizacja nie jest specjalnym powołaniem dla śmiałych, lecz zwyczajnym przejawem życia z Jezusem.

Tak mobilizujemy zapomnianych ewangelistów. Nie przez poczucie winy ani sztuczki, lecz pomagając zwykłym członkom uwierzyć, że Bóg może użyć nawet ich.

Przypisy

1. Christianity Explored, The Good Book Company, https://www.thegoodbook.com/series/christianity-explored/; Two Ways to Live, Matthias Media, https://matthiasmedia.com/products/two-ways-to-live.

Przetłumaczone i opublikowane przez Centrum Edukacji Chrześcijańskiej.