Dlaczego głosowanie członków zboru nad przyjęciem członków jest ich najważniejszym zadaniem

„Któremu kandydatowi chcesz powierzyć kody uruchamiające nasz narodowy arsenał nuklearny?” To pytanie często pada, gdy ktoś chce komuś pomóc zdecydować, na kogo powinien głosować w wyborach prezydenckich. Komu można zaufać z taką władzą?

Gdy członkowie zboru głosują nad przyjęciem nowych członków, decydują o tym, z kim będą dzielić najwyższą władzę w kościele. Głosując nad członkostwem, ustanawiamy podstawowy sposób, w jaki będziemy chronić ewangelię.

Nie będę tutaj poświęcał miejsca na obronę kongregacjonalizmu przez omawianie fragmentów takich jak Ewangelia Mateusza 18:15–20, 1 List do Koryntian 5:1–13 czy List do Gacjan 1, gdzie Jezus przekazuje całemu zborowi swoją władzę decydowania w sprawach członkostwa i doktryny. Piszę raczej do tych, którzy już przyjmują kongregacjonalizm jako założenie.

Mając to na uwadze, w jaki sposób głosowanie nad przyjęciem członków chroni ewangelię? Oto pięć odpowiedzi na to pytanie.

1. Głosowanie nad członkami potwierdza prawdziwość ich wyznania wiary

Chrześcijanie nigdy nie powinni jednostronnie ogłaszać siebie samych prawdziwymi naśladowcami Jezusa Chrystusa. W Ewangelii Mateusza 16:18–19, 18:15–20 oraz 28:18–20, czytamy, że Jezus powierzył Piotrowi oraz zborom głoszącym ewangelię odpowiedzialność posługiwania się „kluczami królestwa”, by potwierdzać wyznania wiary innych i chrzcić ich, włączając do wspólnoty lokalnego zboru.

Gdy głosujemy nad kandydaturą na członka, w gruncie rzeczy mówimy mu: „Tak, ewangelia, w którą wierzysz, jest prawdziwa, a twoje wyznanie jest wiarygodne”. Każdy głos „za” potwierdza i umacnia prawdziwą ewangelię.

2. Głosowanie nad członkami chroni świadectwo ewangelii wobec świata

Jeśli ktoś został zgłoszony do członkostwa przez starszych, zbór powinien zwykle ufać, że odbyło się rzetelne zapoznanie z przekonaniami kościoła oraz rozmowa ze starszymi. Ale co, jeśli ktoś w zborze wie, że dana osoba ukrywa grzech (z którego się nie upamiętała), bo na przykład pracuje z nią i widzi tego dowody w miejscu pracy?

Prawo członka do zgłoszenia zastrzeżenia wobec kandydata chroni zbór przed przyjęciem do członkostwa osoby niewierzącej, która mogłaby zaszkodzić reputacji kościoła i Chrystusa. Może też uchronić zbór przed nieumyślnym przyjęciem „wilka w owczej skórze”. Dzięki temu ewangelia pozostaje nienaruszona.

3. Głosowanie nad członkami pomaga mieć starszych i diakonów wiernych ewangelii

Członkowie zboru powinni oceniać kandydatów na starszych i diakonów pod względem ich świadectwa, życia, a w przypadku kandydatów na starszych również nauczania, zanim przegłosują ich do pełnienia urzędu. Sprawdzenie, czy kandydaci mają charakter kształtowany przez ewangelię oraz głębokie przywiązanie do jej przesłania, w dużym stopniu pomaga zapewnić zborowi przywódców, którzy będą ewangelię chronić i zachowywać.

4. Głosowanie nad członkami rozstrzyga, kto ma upoważnienie do wykonywania dyscypliny kościelnej

Wykluczenie ze zboru (ekskomunika) jest ostatnim i najpoważniejszym krokiem, jaki kościół może podjąć, by ostrzec kogoś trwającego w grzechu bez upamiętania. To zatwierdzona przez Boga misja ratunkowa, mająca na celu ocalenie duszy (por. 1Kor 5:5).

Jako kongregacjonaliści rozumiemy jednak, że starsi nie są upoważnieni, by robić to samodzielnie. Ta poważna odpowiedzialność spoczywa na każdym członku zboru (por. 1Kor 5:4). Zignorowanie poważnego, potwierdzonego grzechu bez upamiętania, osłabiłoby zobowiązanie zboru do świętego życia i pozostawiło człowieka w jego upadku. Każdy członek, który głosuje w sprawie wykluczenia, albo chroni ewangelię, albo poważnie ją naraża.

5. Głosowanie nad członkami wybiera tych, którzy będą czuwać nad twoim życiem pod kątem wierności ewangelii

Gdy głosujemy za przyjęciem nowego członka zboru, powierzamy tej osobie odpowiedzialność i dajemy przyzwolenie, by czuwała nad naszym życiem. Chcę, by troszczyli się o mnie ludzie, którzy znają i miłują ewangelię, odwrócili się od grzechu i pragną pomagać mi wiernie chodzić z Chrystusem.

Tak jak chciałbym, by operował mnie tylko chirurg dobrze znający anatomię człowieka, tak chcę, by nad moim życiem czuwał ktoś, kto rzeczywiście zna Jezusa i życie chrześcijańskie. Uważne głosowanie nad kandydatami na członków pomoże zachować ewangelię również w twoim własnym życiu.

Zakończenie

Gdy ktoś zostaje przyjęty do członkostwa, otrzymuje autorytet do wypełniania odpowiedzialności danych przez Boga. Staramy się zachować jedność Ducha (por. Ef 4:3) i czuwać nad sobą nawzajem dla dobra innych (por. Hbr 13:17). Zobowiązujemy się regularnie gromadzić (por. Hbr 10:25) i słuchać, jak Bóg mówi do nas przez swoje Słowo (por. 2Tm 4:2). Wspieramy dzieło służby (por. 2Kor 9:11) i modlimy się za siebie nawzajem (por. 1Tm 2:8), za rządzących (por. 1Tm 2:1–2) oraz o szerzenie się ewangelii na całym świecie (por. Ef 6:18–19).

Te działania (i wiele innych) opisują to, do czego członkowie zboru są przez Boga upoważnieni i zobowiązani. Kiedy wiernie wykonują te zadania, przesłanie ewangelii jest wśród nich ogłaszane, a ich odmienione życie potwierdza wiarygodność głoszonego poselstwa. Taki zbór chroni i zachowuje ewangelię.

Kogo przyjmiesz do niesienia tych poważnych odpowiedzialności razem z tobą? Kto jest do tego zdatny? Tylko ktoś, kogo cały zbór może potwierdzić jako wiarygodnego naśladowcę Pana Jezusa Chrystusa, kto odwrócił się od grzechu i zaufał wyłącznie Chrystusowi w kwestii zbawienia.

Każdy członek zboru otrzymuje autorytet i odpowiedzialność do wykonywania zadań o kluczowym znaczeniu. Dlatego musimy być ostrożni i mądrzy. Głosowanie nad przyjęciem nowych członków to jedno z najważniejszych zadań każdego członka zboru.

Przetłumaczone i opublikowane przez Centrum Edukacji Chrześcijańskiej.