Uczenie nowych starszych, by byli pasterzami — Projekt Baxtera

19 października 2023 roku był dla naszego kościoła kamieniem milowym. Tego dnia zmieniliśmy ustrój z modelu rady kościelnej na model wieloosobowego grona starszych. Zajęło nam to nieco ponad trzy lata, aby dokonać tej zmiany powoli i z modlitwą.

A jednak praca dopiero się zaczynała. Jedno to zmienić statut i wybrać starszych, a co innego, by ci mężczyźni rzeczywiście funkcjonowali jako starsi. Prawdziwym wyzwaniem jest pomóc starszym przesunąć punkt ciężkości z mentalności „zarządu powierniczego” na mentalność pasterską.

W tym artykule podzielę się naszą drogą tej zmiany, a zwłaszcza tym, jak uczymy się z historii.

Powiernicy koncentrują się na finansach i obowiązkach powierniczych, zgodności z przepisami i umowach. Większość starszych ma z takimi sprawami do czynienia w życiu zawodowym i jest to jeden z aspektów ich pracy jako prowadzących kościół.

Mentalność pasterska skupia się jednak przede wszystkim na duchowym zdrowiu trzody. Pasterze poświęcają większość energii temu, jak karmić, leczyć, odnajdywać, chronić i prowadzić owce do dojrzałości. Dla większości nowych zespołów starszych krzywa uczenia się dotyczy tego, jak być pasterzem zbóru, a nie tego, jak czytać sprawozdanie finansowe.

W pierwszym roku nasi starsi starali się co miesiąc skontaktować z częścią członków kościoła. Przypisaliśmy każdemu starszemu konkretne osoby, z którymi miał się skontaktować i zapytać, jak starsi mogą się o nich modlić.

Z dobrej strony: ten wysiłek zbliżył nas do zboru. Modliliśmy się za wszystkich członków i próbowaliśmy się ze wszystkimi skontaktować. Starsi, którzy wcześniej służyli w dawnej radzie, mówili, jak znacząca była ta zmiana i jak bardzo podobał im się nowy punkt ciężkości.

Z trudniejszej strony: weszliśmy dopiero na płyciznę pasterskiego basenu. Potrzebowaliśmy wejść głębiej. W tym roku próbujemy „podnieść poziom” naszej pasterskiej służby, podejmując coś, co nazywamy „Projektem Baxtera”.

Projekt

Projekt nosi imię wielkiego purytańskiego pastora, Richarda Baxtera. W 1641 roku Baxter przybył do parafii w Kidderminster (Worcestershire) i służył tam przez piętnaście lat (z przerwą spowodowaną wojną domową). Kidderminster było w słabym stanie duchowym, gdy tam dotarł: wielu ludzi w parafii było nienawróconych, a wielu wierzących było słabo nauczanych. Baxter zaczął gorliwie modlić się za parafię, praktykować dyscyplinę kościelną w związku z Wieczerzą Pańską oraz mocno głosić jako „człowiek umierający do umierających ludzi”.

Być może jednak Baxter najbardziej zasłynął z niestrudzonej praktyki odwiedzin duszpasterskich. Znaczną część każdego tygodnia (dwa pełne dni!) przeznaczał na odwiedzanie rodzin, tak aby móc odwiedzić wszystkie 800 domów w swojej parafii w ciągu roku. Podczas każdej wizyty spędzał około godziny na nauczaniu, katechizowaniu i duszpasterskiej posłudze, często zostawiając rodzinom jedną lub dwie wartościowe książki.

Gdy zakończył swoją służbę, kościół był pełny, a miasto odmienione. Baxter pisał, że w niedzielę „można było usłyszeć sto rodzin śpiewających Psalmy i powtarzających kazania, gdy przechodziło się ulicami”. Opisał swoją pracę w purytańskiej klasyce The Reformed Pastor — książce, która od tamtej pory niepokoi sumienia pastorów!

W tym roku nasza niedoświadczona rada starszych podejmuje się podstawowej wersji służby Baxtera. Naszym celem jest albo złożenie wizyty duszpasterskiej w domu każdego członka kościoła, albo przyjęcie każdego członka w domu któregoś ze starszych (albo jeśli nic innego się nie uda, zaproszenie członka na kolację). Motywują nas trzy rzeczy:

• Lepsze poznanie naszych członków
• Pobudzenie ich do dojrzałości w Chrystusie
• Zwiększenie naszej pasterskiej skuteczności

Plan działania

Co robimy podczas wizyty duszpasterskiej? Wizyty trwają zwykle około godziny. Mają charakter nieformalnej rozmowy, a nie formalnego przesłuchania. Duża część wizyty to zadawanie pytań, takich jak:

• „Jak uwierzyłeś w Jezusa?”
• „Czy czytałeś ostatnio w Słowie Bożym coś, co szczególnie na ciebie wpłynęło?”
• „W jakim aspekcie swojego chrześcijańskiego życia chcesz wzrastać w tym roku?”
• „Czy myślisz, że znasz ludzi w kościele?”
• „Jakie ciężary niesiesz i o co możemy się modlić?”
• „Czy masz pytania, obawy albo sugestie dotyczące naszego kościoła?”

W miarę rozwoju rozmowy starsi mogą otworzyć Pismo, by nauczać, zachęcać lub napominać. Spodziewamy się, że niektóre wizyty zaowocują kolejnymi rozmowami albo konkretnymi działaniami, na przykład starszy poleci plan czytania Biblii albo pomocne książki dotyczące danego problemu. Być może pomoże członkowi dołączyć do studium biblijnego lub relacji uczniowskiej, albo umówi wizytę uzupełniającą, by głębiej zająć się jakimś tematem. I oczywiście starsi będą służyć modlitwą podczas każdej wizyty.

Czytamy też krótkie, pomocne wprowadzenie Michaela Emleta do duszpasterstwa i poradnictwa: Saints, Sinners, Sufferers, aby lepiej być wyposażeni.

Dla osób zainteresowanych liczbami: znajomość statystyk może być pomocna. W chwili pisania tego tekstu mamy 444 członków kościoła. Po stronie duszpasterskiej mamy jedenastu starszych świeckich, dwóch pastorów etatowych i dwóch stażystów pastorskich. Zakładając, że wielu z tych 444 członków to małżeństwa, prawdopodobnie mówimy o około 250 wizytach, rozłożonych na piętnastu duszpasterzy w ciągu dwunastu miesięcy. Odwiedzenie wszystkich wymaga więc średnio półtorej wizyty na duszpasterza miesięcznie. Dla szczególnie zainteresowanych: śledzimy postępy za pomocą platformy Notebird, która synchronizuje się z Planning Center Online.

Nadzieja

Niektórzy, czytając ten artykuł, uznają, że plan wciąż jest zbyt podstawowy. Brat Baxter zapewne wzdycha w chwale, że przypięliśmy jego imię do tak skromnego przedsięwzięcia. Jednak jeśli gdzieś są inne raczkujące zespoły starszych, albo starsi, którzy od dawna powinni przejść od modelu „rady dyrektorów” do „grupy pasterzy”, a po prostu nie wiedzą, jak to zrobić, to modlę się, aby nasza próba lepszego prowadzenia pastorskiego zainspirowała również u was kreatywne inicjatywy.

Chodzi o wzrost duchowy, zarówno owiec, jak i pasterzy.

Przetłumaczone i opublikowane przez Centrum Edukacji Chrześcijańskiej.