Refleksje o nauce języka od pastora, który został lingwistą

Podkreślanie znaczenia nauki języka dla pracy misyjnej i pewnych form posługi pastoralnej nie jest żadną sensacją. Jednak ile czasu poświęciłeś na refleksję nad pastoralnym znaczeniem nauki języka?

Boże pomieszanie języków, które rozproszyło bałwochwalstwo z jedenastego rozdziału 1 Księgi Mojżeszowej, wciąż stanowi wyzwanie dla pastorów, zwłaszcza gdy rozważamy (a) służbę pastorską wielokulturowym i wielojęzycznym zgromadzeniom oraz (b) znaczenie języka w przygotowaniu do misji. To nie są trudności jedynie dla tych, którzy pracują nad tłumaczeniem biblii lub wspierają alfabetyzację. To palące kwestie w byciu i czynieniu uczniami Jezusa w naszych lokalnych kościołach, zarówno w kraju, jak i globalnie.

Niedawno ukończyłem doktorat z przyswajania języka obcego na dużym amerykańskim uniwersytecie badawczym. W trakcie studiów miałem radość służyć mojej lokalnej wspólnocie jako starszy, odpowiedzialny głównie za kontakt ze wspieranymi przez nas pracownikami za granicą. Dzięki tym przyjaźniom i rozmowom pastorskim wielokrotnie pojawiały się pytania łączące moją pracę badawczą z tym, jak wspieramy misje:

• Jak my, jako pastorzy, powinniśmy myśleć o języku, gdy rozważamy nowych kandydatów do członkostwa w naszych kościołach i gdy prowadzimy naszych członków ku misjom?
• Gdy chcemy wysyłać pracowników na pole misyjne, jak wrodzona zmienność indywidualnych zdolności do nauki języka kształtuje nasze przygotowanie i formułowanie oczekiwań (czas, energia, zasoby)?
• Być może najważniejsze: jak język jest zaangażowany w wypełnianie biblijnych nakazów „jedni drugich” w kontekście lokalnego kościoła? Czy ekspat mówiący po mandaryńsku może być znaczącym członkiem kościoła arabskojęzycznego, w którym wielu członków mówi wyłącznie po arabsku, zwłaszcza jeśli ten mówiący po mandaryńsku ma ograniczoną lub zerową zdolność komunikacji po arabsku?

Byłem świeckim starszym, którego kariera koncentrowała się na nauce języka, a moje badania doktorskie dotyczyły tego, jak dorośli (tj. osoby powyżej dwunastego roku życia) przetwarzają i uczą się nowych języków. Oto kilka refleksji dotyczących międzyjęzykowej służby pastorskiej i członkostwa w lokalnym kościele.

1. Nauka języka jest niezwykłym darem

Im więcej dowiaduję się o tym, jak nasz mózg jest zaprojektowany do komunikowania znaczenia, tym bardziej uwielbiam Boga, który nas stworzył. To przez język poznajemy świat, uczymy się, co znaczy być stworzonym na obraz Boga, poznajemy innych i samego Boga. Nic z tego nie byłoby możliwe bez języka!

2. Nauka języka jest wspaniale złożona

Dzieci zaczynają przetwarzać dźwięki języka i tworzyć dla nich kategorie jeszcze w łonie matki. Kategorie słuchowe dla pierwszego języka tworzą już w wieku sześciu miesięcy. Niektóre cechy artykulacyjne języka są w nas ściśle określone około drugiego roku życia. Nasz mózg zmienia się dramatycznie w okolicach szkoły średniej, co oznacza, że pewne aspekty języka stają się łatwiejsze lub trudniejsze do opanowania. Mógłbym tak wymieniać dalej, ale rozumiesz, o co chodzi.

3. Nauka języka jest prawie zawsze trudna dla dorosłych (poznawczo i emocjonalnie)

Ze względu na zmiany poznawcze i emocjonalne zachodzące w trakcie dojrzewania fizycznego, z wiekiem trudniej nam dokładnie słyszeć i powtarzać nowe dźwięki oraz wykrywać nowe wzorce w języku. To sprawia, że pewne aspekty nauki języka, zwłaszcza w zakresie wymowy, stają się dla wielu osób trudniejsze. Dodatkowo, wstyd przed popełnianiem błędów również spowalnia postępy.

4. Nauka języka przebiega najlepiej w kontekście zorientowanym na znaczenie

Twierdzenie to jest pod wieloma względami kontrowersyjne, ale ma sens, jeśli zajęcia językowe na zajęciach uważa się za nużące. Kiedy jesteśmy zmotywowani, by przekazać komunikat, jesteśmy znacznie bardziej skłonni do nauki i zwykle uczymy się szybciej. Dzieje się tak, gdy zadania i cele nauki języka są zarówno jasne, jak i skoncentrowane na znaczeniu.

5. Nauka języka obejmuje informację, interakcję i informację zwrotną

Aplikacje edukacyjne mogą być wspaniałym źródłem informacji, jednak dają niewiele okazji do interakcji lub informacji zwrotnej. Podobnie nauczanie języka w klasie często opiera się na wykładzie nauczyciela, a nie na wzorcach znaczącej interakcji i możliwości uzyskania informacji zwrotnej. Zarówno nasi członkowie, jak i wspierani przez nas pracownicy powinni dążyć do uwzględnienia wszystkich trzech wymienionych elementów.

6. Nauka języka jest osadzona w kulturze

Nauka języka jest ściśle powiązana zarówno z relacją między językiem ojczystym a językiem docelowym (tzw. dystans językowy), jak i ze specyficznymi sposobami użycia języka u danej grupy ludzi (np. dialekty). Rozumienie języka obejmuje rozumienie jego form (dźwięków i znaków), sposobów komunikowania znaczeń w danej kulturze oraz tego, jak komunikować prawdę biblijną w tym języku i kulturze. Jeśli język jest zorientowany na znaczenie, nasi członkowie muszą rozumieć intencje mówcy i odbiorców.

7. Nauka języka jest indywidualna

Bóg stworzył nasze umysły w zachwycająco złożony sposób, a między nami istnieją realne różnice poznawcze. Wiemy to z doświadczenia. Zazwyczaj, jeśli lubisz uczyć się języka, to dlatego, że dobrze sobie radziłeś w szkole, w podróży lub mieszkając w innej kulturze. Jeśli tego nie lubisz, często powodem jest to, że nie byłeś w tym dobry. Bycie „dobrym” w nauce języka oznacza wiele rzeczy, ale część z nich jest uwarunkowana naszymi predyspozycjami. Jako pastorzy musimy wiedzieć, że nasi współpracownicy będą uczyć się języków na różne sposoby, w różnym tempie i z różnymi rezultatami.

8. Nauka języka jest niezbędna do tłumaczenia biblii i głoszenia ewangelii

Dogłębna znajomość języka i kultury, do której chcemy dotrzeć, ma kluczowe znaczenie w ogromnym i zasadniczym zadaniu wiernego tłumaczenia żywego i niezmiennego Słowa Bożego na inny język. Jest ona również niezbędna do regularnego głoszenia Słowa Bożego. Jeśli pastorzy, których szkolimy i wysyłamy, nie mają umiejętności potrzebnych do starannego wyjaśniania tekstu, lub jeśli członkowie naszej wspólnoty nie potrafią nas zrozumieć, wzrasta prawdopodobieństwo wprowadzenia zboru w błąd w kwestiach zasadniczych (umyślnie lub nieumyślnie). Dogłębna nauka języka staje się zatem kwestią ochrony ewangelii.

9. Nauka języka jest niezbędna do wzajemnej miłości w lokalnym kościele

Mam tu na myśli posługę poradnictwa biblijnego w lokalnym kościele, zwłaszcza dla misjonarzy służących w kościołach o niskim poziomie alfabetyzacji. Jak zapewnić biblijne poradnictwo bez wspólnego języka? Jak prowadzić trudne rozmowy o członkostwie, dyscyplinie i doktrynie? Jak uważnie czuwać nad osobami powierzonymi naszej opiece, jeśli nie posługujemy się tym samym językiem?

10. Nauka języka jest tymczasowa, ale jedność w różnorodności wśród ludu Bożego będzie trwać

Biblijny obraz pomieszania języków, który po raz pierwszy pojawia się w jedenastym rozdziale 1 Księgi Mojżeszowej, znajduje swoje ostateczne rozwiązanie. Chwała Bogu! Już w Piśmie widzimy przebłyski przejścia od zamętu do zrozumienia. Ewangelia skutecznie rozprzestrzenia się w drugim rozdziale Księgi Dziejów Apostolskich, kościół w Koryncie jest zachęcany do jedności w dwunastym rozdziale 1 Listu do Koryntian, a wierzący z każdego plemienia, narodu i języka otaczają tron bez językowego czy teologicznego zamętu w piątym rozdziale Księgi Objawienia. Dopóki Chrystus nie powróci, nauka języków obcych będzie niezbędna do wypełniania Jezusowego nakazu czynienia uczniami. Jako pastorzy, rozwijajmy zrozumienie, jak ważna jest nauka języków obcych dla przygotowania i wspierania wielojęzycznych pracowników, których Pan żniwa ma posłać (Mt 9:38).

Przetłumaczone i opublikowane przez Centrum Edukacji Chrześcijańskiej.